Adı Dilber

     Dünya güzeli bir kız çocuğu. 14 Şubat 2004’te bir sevgililer günü armağanı olarak geldi K. ailesine. Bu yılın Ocak ayında lösemi teşhisi aldı. O kadar habersiz ki her şeyden, komşularının diğer çocuklara dağıttığı çağlayı neden yememesi gerektiğini anlamıyor.

     O şimdi bir bandana ile gizlediği saçlarının bir an önce çıkmasını istiyor. Birkaç ay önce birçok insanın bilmediği Ankara’nın Hıdırlıktepe semtinde bir gecekonduda yaşıyorlardı. Sağlıklı bir insanın bile yaşamasının zor olduğu bu koşullarda bir de lösemi tedavisi gören kızlarıyla mücadele etmek zorundalardı. Ev bile denemeyecek temizlik ve hijyen açısından uygun olmayan bu köhne yerde yaşamak zorunda kalan ailede baba işsizdi ve geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri yoktu.

      Dilber bir devlet hastanesinde tedavi görüyordu. Ancak uygun olmayan çevresel şartlar ve işsizlik sebebiyle sıkıntılı günler geçiren aile, vakfımıza kayıtlı olan diğer hasta yakınlarının yönlendirmesiyle bir gün LÖSEV’ e uğradı. Durumunu belirten ve mağdur durumda olduğu belirlenen ailemizin evine hemen bir ev ziyareti düzenlendi. Yapılan ev ziyareti sonrasında ailenin en yakın zamanda daha uygun olan bir eve taşınması sağlandı. Çıktıkları apartman dairesinin eksikleri LÖSEV yardımıyla tamamlandı. Mutfağa gelen fırınla artık Dilber’in yemekleri doktorunun söylediği gibi hazırlanabiliyor. Dilber ve kardeşleri boş odalarını dolduran koltuklar sayesinde artık yerde oturmak zorunda kalmıyorlar ve birbirlerine bakan gülen gözlerle minicik yüreklerindeki sevinç ışıltılarını anne babalarıyla paylaşarak onlara büyük umut kaynağı oluyorlar. Ailenin şu anki tek isteği Dilber’in biran önce eski sağlığına kavuşması ve diğer çocuklar gibi koşup oynaması.

     LÖSEV bu ailemizin de yaşam mücadelesini yakından takip etmeye devam ediyor maddi ve sosyal desteklerle yardımlarını sürdürüyor.