Merhaba

Lösemi ile mücadele ederken kendinizi tek başınıza hissediyorsunuz. Ama bir bakıyorsunuz ki tanımadığınız belki de tanıtımlarını gördüğünüzde dikkatinizi bile çekmeyen bir kurum size ulaşabiliyor. Bir merhaba bir mektup yalnız olmadığınızı hissettiriyor. Lösevi hep uzaktan izliyorduk. Gazetelerde dergilerde lösev ile ilgili yazıları hep okur belki de göz atar geçerdik. Ama hayatın gerçeği kapımızı çaldığında donup kaldık. Maskeli çocukların oynadığı maskeli baloyu biz de oynuyacaktık. Dokturumuz ağlayarak anlattı. Ama bizim başrolü oynayacak olan canımıza anlatabileceğimiz bir şey değildi. Biz de birlikte oynamaya karar verdik. Ama bu oyunda hep içimize kapanarak ve gün geçtikce yalnızlaşarak oynuyorduk. Bir gün eve döndüğümüz de bir mektup gelmişti. Bizi nereden buldular nereden adresimizi aldılar bilmiyorduk. Ama S.'ımızın artık bir ''Lösev evi'' vardı. Oradan gelen mektuplar koliler onun için bir yaşama kaynağı idi. ''Baba Lösev Evi'nden gelen kutudan oyuncak çıktı''. Lösev Evi'nden gelen her şey onun en değerli oyuncakları ve eşyaları oldu. Yalnız yaşayacağı dönemlerinde dışarıdan bir nefes bir yaşam kaynağı oldu. Lösev bizim için ve lösemili çocuk aileleri için bundan dolayı çok önemlidir. İyiki varsınız. Hayat belki bizi en büyük sınavdan geçiriyor. Ama hayat bize şunu da öğretti ki bütün bu çirkinliklerin ve pisliklerin içinde tanımadıkları ''Dünyanın bütün çicekleri '' nin en hasas en güzel ve sevilesi çocuklarımız için elinden gelen herşeyi yapan bir ''Lösev Evi'' var. Lösev büyümeli ve yurdumuzun her köşesine yayılmalı, bizler de bu yaşadıklarımızı unutmayıp bizden sonrakilere (Malesef durum gösteriyor ki ülkemiz için durum iyi değil ve her gün lösemi daha hızlı çoğalıyor) elimizden gelen her türlü katkıyı öpelisi çocuklarımız için yapmalıyız. Evet biz kocaman bir ailenin parçayız. Kim miyiz Tarsus tan S. C. Y.' in ailesiyiz. İyiki varsınız. Her şey için teşekkürler.